ذكر جلوس حضرت شاه خلافت پناه شاه طهماسب بن شاه اسمعيل صفوى الموسوى « 1 » الحسينى بر سرير كامرانى و مسند جهانبانى بعد از فوت حضرت شاه دين پناه ، امرا و اعيان سپاه اتّفاق نموده در روز دوشنبه نوزدهم « 2 » شهر رجب سنهء ثلثين و تسعمايه [ 930 ] به ساعتى كه سعود آسمانى به آن تولّا كنند و زمانى كه اسباب فيروزى به آن التجا نمايند ، شاهزادهء كامكار ذوى الاقتدار شاه طهماسب « 3 » - خلد اللّه تعالى ظلال سلطنته و معدلة و احسانه - را بر تخت سلطنت ايران نصب نمودند و مسند پادشاهى و سرير شهنشاهى را به فرّ ذات همايون صفاتش مشرّف ساختند . [ 63 ] شعر شهنشاه جم جاه طهماسب‌شاه * كه بر چرخ هفتم زند بارگاه برازندهء طلعت مهترى * فرازندهء رايت سرورى فريدون‌شكوه سكندروقار * ممالك‌ستان و مخالف شكار به اقبال و دولت ز بعد « 4 » پدر * چو خورشيد بنشست بر تخت زر چه دولت بود در جهان به ازين * كه باشد پدر را پسر جانشين چون ديهيم خسروى به وجود شريف او مزيّن گشت ، امرا و مقرّبان بارگاه « 5 » با اركان دولت و اعيان سپاه در پايهء سرير سلطنت مصير از براى تهنيت جلوس همايون ، رعايت رسومى كه در ميان ايشان متعارف است نموده يكسر سر به سجود نهاده زبان به دعا و ثنا برگشادند .

--> ( 1 ) . ت : « الموسوى » ندارد . ( 2 ) . جواهر الاخبار ، ص 49 : « وقت جلوس كه بيستم رجب سنهء ثلثين و تسعمايه ( 930 ) باشد » ؛ عالم آراى عباسى ، ج اوّل ، ص 76 : « جلوس همايونش روز دوشنبه نوزدهم شهر رجب پيچىئيل موافق سنهء ثلاثين و تسعمايه اتّفاق افتاده به جاى پدر بزرگوار قرار گرفت . از الهامات غيبى « جاى پدر گرفتى » موافق تاريخ افتاد » . ( 3 ) . ت : طهماس . ( 4 ) . ت : به جاى . ( 5 ) . ت : درگاه .